Yaşlandıkça NAD+ Seviyeleri Düşer

Yaşlandıkça, NAD+ seviyelerinin düşmesi, metabolik işlevlerde ve yaşa bağlı hastalıklarda önemli etkileri olduğunu gösterir. DNA hasarı yaşlanma ile birikir ve artar.

Yukarıdaki grafiklere göre, hem erkeklerde (sol) hem de kadınlarda (sağ) NAD+ azalmaları görülüyor. Burada, kırmızı çizgi "a", bir ömür boyunca NAD+ seviyelerindeki değişimi temsil ederken, mavi çizgi "b" sadece ergenlik sonrası NAD+ seviye değişikliklerini göz önünde bulundurur. Genetik planımıza olan zarar, PARP adı verilen enzimler de dahil olmak üzere birçok proteini aktive eder. NAD+'yı tüketerek, PARP'lar DNA onarım işlevlerini gerçekleştirebilir. Yaşlanma sürecinde PARP aktivasyonuyla NAD+ tükenmesi, çeşitli hastalıklara katkıda bulunabilir. Bu işlevler arasında, birçok bilim insanı PARP'ların en fazla katkı sağladığına inanmaktadır.

Bağışıklık sistemimizdeki enzimler de NAD+ tüketir. Bağışıklık sistemi ne kadar aktifse, enzim o kadar fazla NAD+ tüketir. Yaşlandıkça bağışıklık sistemimizdeki enzim seviyeleri artar ve bu da vücuttaki NAD+ seviyelerini tüketir.

NAD+ kullanan başka bir enzim sınıfı sirtuinlerdir. Bu proteinler, sağlıklı yaşlanma ve uzun ömürle ilişkilendirilir ve metabolizmayı düzenlemek, kromozomları stabil tutmak ve hasar görmüş DNA'yı onarmak için NAD+ kullanır. DNA hasarı ve kromozom istikrarsızlığı yaşla biriktiğinde, sirtuinler daha fazla NAD+ tüketir.

Neden Takviye Kullanmalıyız?

İnsanlar NAD+ takviyelerini spor performansının artması, daha genç bir cilt ve yaşa bağlı hastalıklarla mücadele gibi çeşitli nedenlerle alırlar. Bazıları güçlendiricilerin kendilerini genç ve enerjik hissettirdiğini iddia etse de diğerleri aynı sonuçları görmüyor.

Hayvan çalışmalarından elde edilen kanıtların artması, bu terapötik iddialarla ilgili abartılı heyecanı artırmış olabilir. NAD+ takviyesi, hayvanlarda NAD+'nın biyoyararlanımını artırır, yaşa bağlı hastalıkları tersine çevirir ve hayvan modellerinde yaşam süresini bir miktar artırır. Ancak hayvan modellerinden elde edilen bu bulguların insanlara aktarılıp aktarılmayacağı sorusu hala devam ediyor. Şu anda hiçbir klinik araştırma, takviyelerin insanlarda tedavi edici özelliklere sahip olduğuna dair kanıt bulamadı.